در هایدلبرگ دیگر از اتومبیل استقبال نمی شود

Category: جهان زیبایی Comments: No comments


E

ckart Wurzner ، شهرداری که مأموریت دارد شهر خود را بدون انتشار گازهای گلخانه ای انجام دهد ، تحت تأثیر قول های جنرال موتورز ، فورد و دیگر تولید کنندگان بزرگ خودرو مبنی بر سوگند دادن به سوخت های فسیلی ، تحت تأثیر قرار نگرفت.

نه اینکه وورزنر ، شهردار هایدلبرگ مخالف اتومبیل های برقی باشد. شهری کاملاً مناسب برای کارت پستال در جنوب آلمان به ساکنان خرید وسیله نقلیه مجهز به باتری تا 1000 یورو پاداش می دهد. در صورت نصب ایستگاه شارژ ، 1000 یورو دیگر دریافت می کنند.

اما اتومبیل های برقی در لیست ابزاری که وورزنر برای کاهش تأثیر هایدلبرگ بر آب و هوا استفاده می کند پایین است ، تلاشی که باعث شده شهر ، قدیمی ترین دانشگاه آلمان و یک قلعه 800 ساله خراب شود ، شهرت به عنوان پیشگام در برنامه ریزی شهری با آگاهی از محیط زیست.

هدف وورزنر کاهش وابستگی به اتومبیل ها ، مهم نیست که آب آنها را از کجا تهیه می کنند. هایدلبرگ در حال خرید ناوگان اتوبوس های مجهز به هیدروژن ، ساخت شبکه ای از “بزرگراه های” دوچرخه به حومه شهرها و محله هایی برای دلسرد كردن همه وسایل نقلیه و تشویق به راه رفتن است. ساکنانی که اتومبیل خود را رها می کنند به مدت یک سال از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده می کنند.

وورزنر در مصاحبه ای در سالن شهرداری به سبک باروک هایدلبرگ ، که به دلیل همه گیر شدن تقریباً خالی از سکنه بود ، می گوید: “اگر به ماشین نیاز دارید ، از اشتراک ماشین استفاده کنید.” “اگر نمی توانید از اشتراك اتومبیل استفاده كنید زیرا در خارج از خانه خیلی دور زندگی می كنید و حمل و نقل گسترده ای وجود ندارد ، پس از ماشین فقط به ایستگاه قطار و نه به شهر بروید.”

هایدلبرگ پیشتاز جنبشی است که احتمالاً در اروپا قویترین است اما در بسیاری از جوامع در سراسر جهان از جمله شهرهای ایالات متحده مانند آستین ، تگزاس و پورتلند ، اورگان حضور دارد. همه گیری به بسیاری از شهروندان چشیده است که مناطق پر ازدحام شهری بدون ترافیک زیاد چگونه خواهد بود و آنها این کار را دوست دارند.

نذورات اخیر در مورد پرهیز از مصرف سوخت های فسیلی توسط سازندگان اتومبیل ، از جمله GM ، Ford Motor و Jaguar Land Rover ، یک پذیرش صریح است که محصول آنها در شهرها دیگر اصلاً مورد استقبال قرار نخواهد گرفت ، مگر اینکه کاملاً عمل خود را تمیز کنند. حتی در آن زمان ، موج تاریخ ممکن است علیه آنها باشد زیرا برنامه ریزان شهری سعی می کنند فضایی را که اکنون توسط وسایل نقلیه اشغال شده آزاد کنند.

دهها شهر در اروپا ، از جمله رم ، لندن و پاریس ، قصد دارند در دهه آینده ترافیک در مرکز شهر را به وسایل نقلیه بدون انتشار محدود کنند. برخی مانند استکهلم و اشتوتگارت ، خانه آلمانی مرسدس بنز ، وسایل نقلیه قدیمی دیزلی را ممنوع کرده اند.



اتومبیل های برقی نیز گران هستند. با قیمت های کنونی ، آنها از دسترس ساکنان کم درآمد برخوردار نیستند. رهبران سیاسی باید گزینه های مقرون به صرفه ای ارائه دهند

دولت های ملی بر فشارها افزوده اند. ایرلند ، هلند ، سوئد و اسلوونی می گویند که فروش اتومبیل های با احتراق داخلی را پس از سال 2030 ممنوع می کنند. انگلیس و دانمارک اعلام کردند که این کار را در سال 2035 انجام می دهند و فقط به هیبریدهای بعد از 2030 و اسپانیا و فرانسه در سال 2040 اجازه می دهند.

سندرا واپلهرست ، محقق ارشد شورای بین المللی حمل و نقل پاک در برلین ، که برنامه های شرکت ها و دولت ها برای حذف احتمالی داخلی را پیگیری می کند ، می گوید: “چنین اعلامیه های قصد” مطمئناً تولیدکنندگان وسایل نقلیه را تحت فشار قرار می دهد).

هایدلبرگ ، شهری 160 هزار نفری در حاشیه رودخانه نکار ، که اخیراً پس از باران غیرمعمول باران تهدید به سرریز شدن از حاشیه خود بود ، نگاهی اجمالی به ظاهر یک شهر سبک اتومبیل در آینده می دهد.

این یکی از شش شهر در اروپا است که توسط C40 Cities “سازنده” ای شناخته می شود ، سازمانی که سیاست های شهری آب و هوا را ترویج می کند و رئیس آن مایکل بلومبرگ ، شهردار سابق نیویورک است. (بقیه اسلو ، نروژ ؛ کپنهاگ ، دانمارک ؛ ونیز ، ایتالیا ؛ و آمستردام و روتردام در هلند هستند.)

از جمله اقدامات این شهر برای بی ربط ساختن اتومبیل ها ، ساختن پل هایی است که به دوچرخه سواران اجازه می دهد مناطق پر ازدحام را دور بزنند یا از نکار عبور کنند و نیازی به رقابت برای فضای جاده با وسایل نقلیه موتوری نیست.

ساختمانها نیز مهم هستند. این شهر در دهه گذشته میزان مصرف انرژی مدارس و سایر ساختمانهای شهر را 50 درصد کاهش داده است – این اتفاق چندان قدمتی چند ساله ندارد.

استوارت رولی ، رئیس فورد اروپا ، طی یک کنفرانس مطبوعاتی در کارخانه سازنده اتومبیل فورد در کلن صحبت می کند

(استخر / خبرگزاری فرانسه از طریق گتی)

وسایل نقلیه مجهز به باتری هوا را آلوده نمی کنند اما به اندازه مدل های بنزینی فضا اشغال می کنند. وورزنر شکایت دارد که هایدلبرگ هنوز در مواقع شلوغی به دلیل ترافیک در ساعات عجیب و غریب رنج می برد ، حتی اگر تنها حدود 20 درصد از ساکنان با اتومبیل رفت و آمد می کنند. بقیه قدم می زنند ، دوچرخه سواری می کنند یا سوار اتوبوس های برقی می شوند که در خیابان های باریک و سنگفرش محله قدیمی شهر تردد می کنند.

وورزنر می گوید: “مسافران اصلی ترین مشكلی هستند كه ما هنوز آنها را حل نكرده ایم.” علیرغم همه گیر ، در روزهای هفته اخیر میزان ترافیک زیاد بود.

اتومبیل های برقی نیز گران هستند. با قیمت های کنونی ، آنها از دسترس ساکنان کم درآمد برخوردار نیستند. وپلهورست می گوید ، رهبران سیاسی باید گزینه های مقرون به صرفه ای مانند حمل و نقل عمومی یا مسیرهای دوچرخه سواری را ارائه دهند.

او می گوید: “در آخر فقط ماشین نیست.” “شما به کل بسته نیاز دارید.”

منطقه پیاده روی هایدلبرگ با طول یک مایل که معمولاً مملو از گردشگران است اما اخیراً به دلیل شیوع همه گیر تقریباً خالی است ، گفته می شود طولانی ترین منطقه آلمان است. اما بهترین ویترین برای جاه طلبی های بدون انتشار شهر در بالای حیاط حمل بار ریلی در حاشیه شهر ساخته شده است.

در سال 2009 کار در بهن اشتاد یا “شهر ریلی” آغاز شد. قطعه زمین خالی ، که باید از سه بمب منفجر نشده جنگ جهانی دوم پاکسازی می شد ، به برنامه ریزان تخته سنگی خالی ارائه می داد که می توانست با آن یک محله خنثی از نظر آب و هوا ایجاد کند.

ساختمانهای آپارتمانی مدرن ، از نظر معماری مخالف مرکز شهر باروک هایدلبرگ ، به خوبی عایق بندی شده اند و برای گرم کردن تقریباً به هیچ انرژی نیاز ندارند. آنچه که آنها به گرما احتیاج دارند از یک گیاه درست در خارج از محله حاصل می شود که چوب های ضایعاتی را می سوزاند.

ورود خودرو به بهن اشتاد ممنوع نیست ، اما تقریباً ترافیکی وجود ندارد. بیشتر خیابان ها بن بست هستند. ساختمانهای آپارتمانی در اطراف حیاطهای سخاوتمندانه با زمین بازی مرتب شده اند و از طریق مسیرهای پیاده روی به هم متصل شده اند. محدوده سرعت یک خیابان که محله مثلثی را طی می کند 30 کیلومتر در ساعت (کمتر از 20 مایل در ساعت) است. دوچرخه ها حق تقدم دارند.

منطقه بهنشتات بیش از 5،000 نفر ساکن است و تقریباً ترافیکی ندارد

(گتی)

در بهن اشتاد ، با 5600 نفر ساكن و هنوز در حال رشد ، دبستان و دبستان ، یك مركز اجتماعي ، دو سوپرماركت ، چند نانوایی و كافه ، دو مغازه دوچرخه سواری و شش ایستگاه تقسیم اتومبیل ، هر كدام دارای دو وسیله نقلیه الكتریكی دارد. ایستگاه قطار اصلی هایدلبرگ و ایستگاه تراموا در فاصله کمی پیاده روی قرار دارند و یک مسیر دوچرخه سواری مسیر یک خط ریلی قدیمی را به مرکز شهر دنبال می کند.

مشاغل نیز وجود دارد. در بهن اشتاد چندین ساختمان اداری بزرگ وجود دارد که مستاجران آن شامل شرکت تابعه آلمانی Reckitt Benckiser ، سازنده محصولات مصرفی از جمله Clearasil و Woolite هستند.

رالف برمیچ ، رئیس دفتر حفاظت از محیط زیست هایدلبرگ می گوید: “ایده این است که به شهر اولیه کلاسیک برگردیم ، جایی که زندگی و کار کاملاً در هم آمیخته شده است.”

دیتر بارتمن ، که در سال 2012 یکی از اولین افرادی بود که به بهنشتت نقل مکان کرد ، صاحب یک ماشین است اما تخمین می زند که در ژانویه با آن 20 کیلومتر یا 12 مایل رانندگی کرد ، بیشتر به سوپرمارکت برای تهیه کالاهای خیلی بزرگ تا با دوچرخه خود حمل کند.



Wurzner ، راننده مرسدس آزمایشی با انرژی هیدروژن ، اذعان می کند که هر شهری توانایی انجام همه کارهایی که باعث شده است هایدلبرگ به ویترین شود نیست.

بارتمن ، مدیر سابق SAP ، یک شرکت نرم افزاری که دفتر مرکزی آن در نزدیکی والدورف است ، روی نیمکت کنار تفرجگاهی نشسته است که با یک طرف باهنشتاد هم مرز است. این منطقه به دلیل تردد با موتور مسدود شده و از زمین های زراعی استفاده می کند. دونده ها ، دوچرخه سواران و افرادی که روی اسکیت های درون خطی سوار می شوند ، دور می رانند.

به نظر می رسد در یک روز آفتابی زمستانی ایده آل است ، اما بارتمن ، رئیس سابق انجمن ساکنان بهنشتات ، می گوید هنوز چیزهایی وجود دارد که می تواند بهبود یابد.

او دوست دارد بیشتر کار کند تا اتومبیل ها را بیرون نگه دارد – به عنوان مثال ، با جلوگیری از عبور اتومبیل از خیابان. برخی از ساختمانها دارای گاراژهای زیرزمینی هستند ، اما این ساختمانها با در نظر گرفتن اتومبیلهای برقی ساخته نشده اند و نقاط شارژ را به راحتی در خود جای نمی دهند. بارتمن می گوید ، تفرجگاه آسفالته به اندازه کافی گسترده نیست و منجر به درگیری بین دوچرخه سواران و عابران پیاده می شود.

اما ، او اضافه می کند ، “این سطح بالایی شکایت دارد. شما باید واقع بین باشید. “

پل قدیمی بر روی نکار در هایدلبرگ ، از ساحل شمالی به سمت دروازه شهر قدیمی نگاه می کند

(گتی)

برخی شکایت دارند که هایدلبرگ به اندازه شهرت و شهرت سبز و دوستدار دوچرخه نیست. پل باور ، آمریکایی که از سال 2007 در این شهر زندگی می کند و با دوچرخه به یک کار خارج از شهر رفت و آمد می کند ، می گوید مسیرش او را مجبور می کند بین اتومبیل های پارک شده و خط تراموا سوار شود.

بائر در ایمیل خود می گوید: “شما می توانید تصمیم بگیرید که آیا می خواهید با تراموا یا در اتومبیل بمیرید.”

وی ادامه می دهد: “ماشین ها اینجا حکومت می کنند.” “بله ، شهر در حال پیشرفت است ، اما من فکر می کنم خیلی کم است و تقریبا خیلی دیر است.”

وورزنر ، شهردار ، می گوید که هدف او این است که تا سال 2030 از نظر هوایی هایدلبرگ یک هدف بلند پروازانه باشد. این شهر قصد دارد انرژی باد و خورشیدی خود را تولید کند و در حال نصب ایستگاه پر کردن هیدروژن برای ناوگان 42 اتوبوسی است که از سلولهای سوختی هیدروژن نیرو می گیرند. این شهر می خواست صدها دستگاه اتوبوس را سفارش دهد ، اما وورزنر شکایت دارد که سازندگان اتوبوس در پاسخگویی به تقاضای حمل و نقل بدون آلاینده کند عمل کرده اند.

وی می گوید: “ما نمی توانیم سیر شویم. (دایملر ، که در Neu-Ulm ، تقریباً دو ساعت و نیم از هایدلبرگ اتوبوس می زند ، هنوز اتوبوس شهری را که فقط از طریق هیدروژن تأمین می شود نمی فروشد).

Wurzner ، که راننده مرسدس آزمایشی با انرژی هیدروژن است ، اذعان می کند که هر شهری توانایی انجام همه کارهایی که باعث شده است هایدلبرگ ویترین ویترین برنامه ریزی دوستانه محیط زیست باشد نیست. دانشگاه هایدلبرگ ، یکی از معتبرترین دانشگاه های آلمان ، موسسات تحقیقاتی متعددی را ایجاد کرده است که پایگاه مالیاتی خوبی را ارائه می دهند. ساکنان به خوبی تحصیل کرده و مرفه هستند.

وورزنر می گوید: “درست است که شهر از نظر مالی کاملاً خوب است.”

اما وی اضافه می کند که اغلب از شهرداران اروپا ، ایالات متحده و آسیا می شنود که می خواهند از استراتژی هایدلبرگ تقلید کنند.

او می گوید: “همه ما می دانیم که باید به این سمت برویم.” “این فقط یک سوال از سرعت سریع است.”

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>